Beste lezers,

Het voor mij persoonlijk zeer geslaagde jaar 2010 heb ik met een knalafgesloten, niet met de knal van een champagne fles maar die van een valpartij op de ijzige pistes rond 'the pique' het hoogste punt in Whistler. Ik bleef met één ski haken in een hobbel en tien meter verder kwam ik tot stilstand met enkel één ski aan en een intense pijn in de knie. Ik was wel vaker gevallen maar dit deed echt pijn. Na twee minuten rust verder geskied tot aan beneden, dit ging zeer ongemakkelijk en met aardig wat pijn. Gelukkig kon ik nog wel een beetje kracht zetten dus wist eigenlijk wel zeker dat het niets ernstigs was. Toen we eenmaal beneden waren ging het lopen echter zeer moeizaam en was de knie heel blauw en dik. 'Binnen drie dagen ski ik weer' zei ik toen. Na drie dagen zat ik echter bij de dokter en dat was vandaag, foto's gemaakt en gelukkig niets ernstigs. Ik ben naar de dokter gegaan omdat het helemaal niet herstelde en het lopen zeer moeizaam bleef. Gelukkig gaat het vandaag al beter en kan ik weerenigszinsnormaal lopen. Nu moet ik wel alles met de verzekering regelen want die 600$ die ik mocht neertellen voor een paar fotootjes en een 5 minuut lang bezoek aan de dokter wil ik natuurlijk wel terug. Ik ben heel opgelucht dat het allemaal goed is en dat ik misschien over een kleine week weer kan skiën. Ik mocht van de dokter weer skiën als het goed voelt dus hopen dat het snel beter gaat. Genoeg over de vervelende knie. Oud en nieuw was zeer geslaagd, eerst met een heel stel gegeten en daarna lekker gedronken en beetje lopen ouwehoeren. Een paar Australische gozers waren een drankspel aan het doen waar je u tegen zegt, bij elk rondje mocht er weer iemand één of twee biertjes achterover tikken, een rondje duurt twee minuten trouwens. Na het spel raakte we al snel aan de praat met deze gozers, mijn naam bleek te moeilijk voor een toch vrij beschonken Aussie dus noemde hij me maar Amsterdam, prima joh. Daarna verplaatste het feest zich naar de lounge kamer waar er zeer fanatiek tafelvoetbal werd gespeeld, zo fanatiek dat de baas van het hostel evenpoolshoogtekwam nemen of alles wel in orde was. Onze grote vriend Brad was weer eens te dronken en dat uitte zich dan ook in het dorp waar we na het tafelvoetballen waren beland. We probeerde nog even ergens binnen te komen maar ofwel Brad was te uitbundig of het was simpelweg vol. Dus gingen we maar lekker buiten wachten op het vuurwerk. Natuurlijk had Brad daarna weer een geweldig idee: een bubbelbad zoeken. Hij was namelijk aan de praat met een stel dat claimde een bubbelbad te hebben, hij dus fanatiek op zoek maar natuurlijk werd dit niets, want het bubbelbad was afgesloten. Toen zijn we naar het hostel gegaan om aldaar nog wat drankjes te doen. Al met al een leuke avond. Ik heb nu al drie dagen niet kunnen skiën en dat begint toch echt te vervelen, morgen ga ik eens met Cypress Mountain bellen kijken of ze mij nog willen hebben als skileraar. Ook ga ik even het dorp in op zoek naar een baantje hier. Je moet toch wat als je niet de bult op kan. Er was gelukkig ook goed nieuws en dat is wel dat mijn vader, Tim en Boy mij komen opzoeken, dit zal vanaf elf februari tot achttienfebruarizijn, echt top. Dit wist papa mij te vertellen toen ik net was gevallen dus dat mag wel een 'pleister op de wonden' worden genoemd. Het nieuwe jaar was hier natuurlijk negen uur later hetgeen mij in staat stelde om om drie uur 's middags met het thuisfront te bellen en ze al een prettig nieuw jaar kon wensen,echt leuk natuurlijk om nog wat van thuis mee te pikken. Ik ga weer lekker met het pootje omhoog liggen, allemaal een prettig nieuw jaar gewenst!

Groetjes,

Joris.