Beste lezers,

na een relatief lange rust op mijn weblog dan eindelijk weer een nieuw verhaal. De laatste week heb ik vijf dagen achter elkaar gewerkt en daar word je moe van na twee maanden van relaxen. Elke avond was het vroeg slapen en vroeg eruit. Nu heb ik echter een dag vrij gehad en morgen heb ik nog een dag vrijaf. Dit geeft mij de tijd om eindelijk weer eens lekker een verhaaltje te tikken. Omdat er een week voorbij is gegaan sinds het laatste verhaal ben ik waarschijnlijk alweer veel vergeten maar goed.

Na twee dagen in Whistler te hebben doorgebracht mocht ik woensdag weer aan de bak, op woensdagen staat er iemand anders aan het roer van het kids camp gebeuren namelijk trudy-ann. Normaal is Robert het baasje maar op woensdagen en donderdagen heeft hij vrij, meer over de beste man later. De woensdag was rustig want de meeste kinderen zitten immers op school, wat betekend dat je veel 3/4 jaar oude kids krijgt van een zeer wisselend niveau. Soms heb je er echter een natuurtalent bijzitten die je gelijk de lift op mag nemen dat is een bonus want uren lang in de kinderwei maken je helemaal gek. In het kids camp heb je vier niveau's geel-groen-rood en blauw de gele hebben nog nooit geskied of zijn simpelweg te jong om te skiën maar mom and dad moeten de kinderen op de ski's hebbend dus aan ons de taak om ze te helpen zo goed en kwaad als dat kan. De vaders en moeders zijn trouwens echt geweldig, sommige omdat ze zo dankbaar zijn voor ons harde werk andere omdat ze zo ongelofelijk dom zijn. Ouders die drie jaar oude kinderen voor twee maal twee uur op de ski's zetten en dan verwonderd zijn dat ze in de middag geen stap meer zetten, heerlijk om te zien. Op deze woensdag had ik geluk en zat ik de meeste tijd op de grote lift dus al met al een goede dag.

Donderdag was er heel veel sneeuw en dus weinig kinderen, ik heb donderdag maar één uur gewerkt, je krijgt er dan wel vier uitbetaald dus no worries. Na het werk ging ik verhuizen naar een huis waar twee van mijn collega's wonen ( een stel ), Het huis is niet echt spectaculair zoals in Whistler maar heeft alles wat je nodig hebt, bovendien zijn alle voorzieningen op loopafstand en ben je in mum van tijd in downtown Vancouver, ik woon nu in North-Vancouver dichterbij het werk. Eerst wist ik niet of ik hier wel lang zou wonen want mistte toch wat sfeer maar sinds gisteren is er een Nederlandse jongen bij gekomen in het huis en vanavond was het echt super gezellig met iedereen in het huis. Veel tijd breng ik ook niet door thuis want meestal kom ik niet thuis voor zes uur in de avond. En dan is het eten-chillen-slapen.

Vrijdag heb ik zes uur les gegeven en dat ging allemaal heel goed, Robert was weer terug en hij vind mij echt geweldig, ik weet niet waarom maar goed. Het leukste vind hij om iedereen het verhaal te vertellen over Whistler en dan aan mij te vragen of er ook vrouwen waren in Whistler. Toen ik hem vertelde dat mijn vader en twee vrienden over kwamen maakte hij het gebaar van iemand die bier ging drinken, hij weet hoe het werkt. Ook heeft hij allemaal namen voor verschillende type kids kinderen die niet kunnen stoppen noemt hij torpedo's of human bullets. Zit je even neit op te letten schreeuwt hij 'Joris bullet coming up' dan weet je het weer je mag weer een kind opvangen die niet kan remmen. Verder is hij heel relaxt en toen ik zei dat mijn moeder deze vrijdag kwam en dat ik graag vrij wilde hebben was dat dan oom geen probleem en hij zei zelfs dat als ik meer vrij wilde dat allemaal te regelen was, ideale vent.

Zaterdag en zondag zijn traditioneel de drukste dagen en zo ook dit weekend, 11 gele, tien groene kids en nog 10 ronde en blauwe een full house noemen we dat. Al die groenen en gele moeten in de wei blijven dus dat is éen grote chaos met al die bullets die niet kunnen stoppen. Maar na zo'n tien minuten loopt alles altijd weer op rolletjes en gaan die kids één voor één naar beneden. Zondag kwam Merijn de Nederlandse snowboardleraar het huis in en hij slaapt nu op een matje tot dat een andere gast eruit gaat aan het eind van de maand, het leven van een skileraar is dus vooral hard werken niet heel veel verdienen maar vooral heel veel plezier hebben met het lesgeven en met elkaar. Iedereen helpt elkaar ook zo ging ikzelf gisteren even op pad met een ervaren skileraar en ongevraagd gaf hij mij allemaal tips voor mijn eigen skiën en het lesgeven. James mijn Schotse vriend in dit huis doet dit nu voor vier seizoenen en hij zegt dat je er eigenlijk geen geld mee kan verdienen, hij gaat nu een level drie cursus doen zodat je meer betaald krijgt en overal terecht kan. Als hij die niet haalt zegt hij dat het zeer waarschijnlijk is dat hij stopt, het is dus niet gemakkelijk om hier echt geld mee te verdienen maar voor mij is het ideaal om allesbudgettair op orde te houden.

Vandaag ben ik downtown Vancouver ingedoken om even een kappertje te pakken en een beetje de stad te verkennen voor als moeders komt, ik was natuurlijk al wel in Vancouver geweest maar dat was maar drie dagen en helemaal aan het begin van het avontuur, het avontuur dat nu precies twee maanden onderweg is en nog steeds elke dag nieuwe dingen, ervaringen, situaties oplevert.

Morgen ga ik misschien even skiën of anders ga ik even de buurt Kitsolano bekijken dit schijnt een leuk en gezellig gedeelte van Vacnouver te zijn en ik ben benieuwd. Woensdag hebben we een staff party ergens in de stad ik hoop dat ze niet moeilijk doen dat ik dan op vier dagen na geen negentien ben maar dat moet goed komen.

Groetjes van jullie Skileraar.