Beste lezers,

12 maart is het alweer, de tijd vliegt hier voorbij. Dat komt mede door het constante ritme van werken maar vooral door alle leuke dingen rondom het werk. Zo ben ik afgelopen week twee keer uit geweest samen met collega's hetgeen zeer geslaagd was, behalve dan het feit dat ik de sleutel van mijn huis was vergeten maar goed dat is allemaal goed gekomen. Deze avondjes uit waren slechts een opwarmertje voor het echte werk: de roadtrip.

Al sinds vorige week vrijdag ging het idee rond om met een stel naar Jasper te gaan, Jasper is een nationaal park ik de provincie Alberta, het is tien uur rijden vanaf Vancouver, British Columbia. Iedereen was er wel voor in maar hoe gaan we dat ooit klaar spelen? Obstakel één was de auto, je moet hier namelijk 25 zijn om een auto te kunnen huren en iedereen die mee wilde en kon was onder deze leeftijd, gelukkig meldde Aussie Tom zich en hij wilde de auto huren en mee naar Jasper. Toen de auto geregeld was kwam alles in stroomversnelling en zodoende zaten we met zeven man in één auto opweg naar Jasper, we vertrokken vanaf Cypress op zondagavond 7 uur na het werk. Ik zal de groep even voorstellen.

Tomas.
Tjech van geboorte spreekt gebrekkig Engels, echt een topgozer altijd in om te skiën en om te drinken.

Tom.
25 jaar en komt uit Australië, dreadlocks in de haren broek op half zeven, relaxte gozer dus. Was onze chauffeur samen met tomas.

Nicolas.
Duitser van mijn leeftijd en relatief nieuw op Cypress, rustige jongen die vooral op de piste zijn mannetje staat.

Ramona,
De enige dame van het gezelschap maar zonder overdrijven de beste skiër, stond haar 'mannetje' tussen alle boys ook al moest ik haar hoogstpersoonlijk naar bed brengen na een avondje te hard doorhalen dit deed ik overigens met alle liefde.

Billy.
Mijn leeftijd en uit Londen, heeft ook een echte london accent en kan geweldig skiën. Billy heeft de lach aan zijn kont hangen en is altijd in voor een feestje, grap etc.

Henry.
Henry is met zijn lange gestalte een opvallende verschijning. Hij doet mij een beetje denken aan een figuur uit het Beatles tijdperk ( foto's volgen ). Henry is vooral heel relaxt en is een echte levensgenieter, vooral het spul dat enkel in Nederland legaal is om te consumeren behoort tot Henries favorieten.

Na deze pleogenvoorstelling dan nu het verhaal.

Met zijn zevenen zaten we daar dan in de te grote huurauto, een box bier onder de stoel en gaan was het devies. De heenreis verliep voorspoedig en vooral aan het begin was het erg gezellig, later viel iedereen in slaap of probeerde dit te berwerkstelligen. De tempratuur buiten werd kouder en kouder, -26 was het record. De wegen waren ook niet heel best maar gelukkig verliep alles goed. Rond 6.45 lokale tijd kwamen we aan. We gingen op zoek naar een slaapplek, het hostel was te ver uit het dorp dus geen optie, we besloten om eerst te gaan ontbijten en na het skiën een slaapplek te vinden. Tijdens het ontbijt kwamen we nog vier andere van Cypress tegen, Adam, Laura, Emily en Jill ( dit was gepland ). We waren in totaal dus met 11 man.

Na het ontbijt en een verkleedpartij in de washroom waren we klaar om te skiën. We hebben geskied in Marmot Basin in Jasper national park, omdat we Cypress staff zijn kregen we gratis passen. Met zijn elven gingen we de berg af hetgeen echt prachtig was, elf van die goede skiërs en boarders op de beste sneeuw die ik persoonlijk heb ervaard. De condities waren echt fantastisch, strak blauwe hemel en super sneeuw. Na een dag skiën moest er natuurlijk wat gedronken worden. Na deze alcoholische verfrissing gingen we opzoek naar een slaapplek, de andere vier hadden al een slaapplek in een hotel en wij besloten om ook gewoon een kamer daar te boeken. We hadden één kamer met 7 personen terwijl er eigenlijk maar 4 in mochten.

Die avond zijn we uit geweest, Adam was hier al eens geweest dus die wist de weg wel, nu heb ik het idee dat hij overal de weg wel weet als het om kroegen gaat. Na een top avond had vooral Ramona het zwaar en had het koud, was misselijk, had hoofdpijn noem het maar op, kortom dronken. Als een echte gentlemen die ik ben heb ik haar natuurlijk netjes thuis gebracht, de andere kwamen ook al snel thuis want het was immers maandag avond behalve de Cypress crew was er niemand te bekennen om 1 uur in de nacht.

De volgende dag was iedereen een beetje moe en brak maar vooral enthousiast want we mochten weer de bult op. Ook de tweede dag was schitterend met als hoogtepunt een wandeling naar de top waar ik hele mooie foto's van heb, maar belangrijker was natuurlijk de schitterende afdaling die volgde naar de wandeling.Henry liefkozend 'Hazza' genoemd ontpopte zich als waaghals van het gezelschap, geen cliff was hem te hoog. Na de tweede dag skiën zijn we met zijn allen uit eten geweest hetgeen een waardige afsluiter was van een top trip, na het eten was iedereen zo moe dat we de hotelkamer hebben opgezocht.

De terugweg voorliep voorspoedig op het feit na dat ik zelf een beetje ziek was na zo'n heftige trip en de dagen ervoor. Na tien uur waren we dan weer 'thuis' in Vancouver, iedereen was helemaal blij met de trip en vond het 'awesome'. De groep was super de berg idem dito al met al een super trip die me lang zal bijblijven. Het is moeilijk om in woorden te brengen hoe het allemaal was dus gebruik je eigen fantasie maar een beetje om de rest in te vullen.

Nu ben ik vooral druk bezig om weer gezond te worden en de slaap in te halen, dat lukt aardig. Morgen nog een dagje werken en dan twee dagen rust. Ook al staat maandag natuurlijk weer mountain madness op het programma.

Groetjes uit Canada.