Beste lezers,

op dit moment ben ik op Chicago International Airport. Heb de eerste vlucht erop zitten en moet nu nog de langste etappe uitzitten die naar het mooie Amsterdam. Het avontuur zit er dan ook zo goed als op en moe maar zeer voldaan schrijf ik nu dit verhaal.

De laatste tijd in Vancouver was fantastisch, de zon scheen volop hetgeen een welkome verandering was na alle regen. Heb vooral veel tijd doorgebracht met Ramona en Nico. Zo heb ik onder andere 14km hardgelopen waar ik drie dagen later nog spijt van had en hebben Nico en ik een mooie fietstocht gemaakt langs de haven. Ik heb dus ook nog wat meer van Vancouver gezien dan enkel de bergen, mijn bed en de kroeg.

Nico ging de 19^e weg naar Toronto ( vier dagen in de trein ) en dit liet Ramona en mij alleen achter. Iedereen was namelijk al naar huis van Cypress. Niet erg natuurlijk want we hebben een fantastische tijd samen gehad. Eerst twee dagen in Whistler en daarna zijn we naar Vancouver Island geweest voor vier dagen. Vancouver Island is schitterend en het weer was simpelweg perfect. Hebben veel gefietst en een beetje rondgelopen in en rondom Victoria de hoofdstad. Ik zal de foto’s spoedig online zetten. De laatste dagen waren natuurlijk een beetje raar, aan de ene kant geniet je volop van alles wat je ziet en doet maar de wetenschap dat je naar huis gaat en elkaar moet verlaten is minder. Het afscheid vandaag was dan ook zwaar klote, maar goed dat hoort er bij natuurlijk. We concludeerden beiden dat de beste tijd de tijd was die we samen hebben doorgebracht en dat is ook echt zo.

Nu zit ik dus op het vliegveld lekker dom te wachten on mijn vlucht, hoe klote het afscheid van Canada ook was, ben ik toch wel blij om weer huiswaarts te keren en iedereen weer te zien. Natuurlijk zal ik sommige dingen missen van Canada maar na vijf maanden is het tijd om weer terug te gaan.

Ik heb hier de tijd van mijn leven gehad en heb geen seconde spijt van de beslissing om een jaar vrijaf te nemen van de studie. Naast het feit dat ik een betere skiër en zelfs snowboarder ben geworden heeft dit avontuur me ook veel andere dingen geleerd die ik nooit had geleerd in de studiebanken.

Ik wil iedereen bedanken voor alle steun en leuke reacties, speciale dank aan mijn ouders en lieve zus die mij ook in mindere tijden altijd bijstonden. Ook nog een speciale vermelding voor Karin voor haar altijd enthousiaste en hartverwarmende reacties. Ik hoop dat jullie een beetje genoten hebben van mijn verhalen ook al was de spelling soms ( altijd ) slecht.