Beste lezers,

Na ruim een maand heb ik eindelijk een vast dak boven mijn hoofd: een huis met drie slaapkamers en drie badkamers. Het huis is van alle gemakken voorzien, TV's in alle kamers, wasmachine, droger, en zelfs een afwasmachine. Het huis is dan ookgehuisvestin de buurt Montebello, de naam zegt het al het is hier heel mooi. Het is ook echt een buurt waar de rijken der aarde een optrekje hebben omdat het kan en de lokale grootgrondbezitters zijn er ook te vinden. De ene na de andere grote 'four wheel drive' passeert hier derevue, wij gaan echter nog gewoon met de bus of lopend, want dat kan nu: lopen naar het dorp echt ideaal. De eerste avond was het gelijk raak: Wij ( Brad en Ik ) wilde snel mensen erbij hebben om het benodigde aantal van zes personen in het huis te krijgen, Jemma vond echter dat we rustig moeten afwachten want ze wilt zeker weten dat we met mensen in het huis komen waar zij mee kan leven, de vraag is echter of deze mensen met haar kunnen leven maar dat snapt ze blijkbaar niet. Die zelfde avond hadden we gelijk een paar mensen over de vloer: Tracy een dame die Brad en ik helemaal hadden ingepakt tijdens een busrit en ze wilde graag met ons wonen maar onder geen beding wilde ze een kamer delen met Jemma, ok fair enough. Toen was er nog ene Rachad een Indiër een totale vreemde gast dus dat werd hem niet. Maar last but not least was er Louis uit Engeland, negentien jaar en hier voor het skiseizoen. Hij kende Jemma al vanuit Vancouver en hij kwam direct over als een goede gozer, hij bleef de hele avond beetje hangen en Brad en ik wisten het wel: hij moet het huis in. Jemma hakte de knoop door en vroeg: 'Guys, can this guy move in'?' wij antwoordenbevestigenden zodoende zijn louis en Brad nu samen de kroeg in. We moeten nu nog één kamer vullen en dat is een kamer met een tweepersoonsbed dus we moeten een stelletje vinden, we hebben net een advertentie op het wereld wijde web gezet dus dat moet binnenkort ook wel lukken zeker met de foto's die erbij staan. Ik heb dus nueindelijkeen woonplaats in Whistler maar guess what? Ik kreeg rond vier uur een telefoontje ik nam niets vermoedend op en het bleek de vrouw van Cypress Mountain te zijn ( het skigebied in Vancouver ) en ze vroeg me of ik binnenkort een interview wilde voor een baan als skileraar, ik was stomverbaasd enantwoorddeiets dat op een yes moest lijken, nu heb ik morgen een afspraak om 12.00 uur. Ik probeer dit nog te verzetten want alles moet perfect lopen met de bussen wil ik dat halen. Ik ga er maar gewoon heen en zie wat zij mij te bieden hebben, ik wilpersedeze maand nog hier blijven om nog met Brad te skiën en lekker lol te hebben. Er komen ook weer iets meer banen vrij hier in Whistler dus als het skileraar verhaal niets wordt dan ga ik hier alles op alles zetten om een baan te vinden als 'whatever'. Louis is een schoonmaker en hij maakt schoon in allemaal hele grote huizen, vaak blijft er wat achter in de koelkast en dat neemt hij dan mee. Hij had dan ook vier zakken vol met eten en drinken toen hij hier kwam intrekken, een bonus natuurlijk. Pavlo onzeOostblokvriend heeft het minder getroffen hij is ontslagen over de telefoon want het was te rustig op zijn werk, hij werkte voor een grotendeels Frans bedrijf met veel Franse of Frans-Canadese dus het eigen volk werd natuurlijk aangehouden en hij alsOekraïenseAustraliër moest het veld ruimen, jammer. Hij was dan ook niet blij en rookte maar even een sigaretje extra. De knie is trouwens weer hersteld, hij is soms nog een beetje pijnlijk maar dat zal wel veranderen, ik heb wel mijn hele armen vol zitten met bulten waarschijnlijk door dezogeheten: 'bed bugs' van mijn bed in het hostel. Het zal vanzelf over gaan zegt iedereen, dat hoop ik dan maar. Ik ga er nu een einde aan maken na een lang verslag, morgen om 8.15 de bus in naar Vancouver voor desollicitatie. Morgen komt er een filmpje en foto's van het huis op de site, als dat niet lukt dan overmorgen want ben morgen in Vancouver en daarna hebben we hier een klein feestje.

Groetjes vanuit mijn nieuwe huis,

Joris.