Beste lezers,

Donderdag ochtend kreeg ik dan eindelijk het mailtje waar ik op wachtte, of ik nog steeds zaterdag kon werken in Vancouver, ik vond dat natuurlijk prima en stuurde een mail terug dat ik morgen( vrijdag ) wel naar Vancouver zou vertrekken en dat ik dan in de middag wel langs kon komen om dingen te regelen voordat ik zaterdag zou beginnen. Maar mevrouw had me liever al opvrijdagochtenddaar om 9.30. Dus zat er niets anders op dan dezelfde avond ( donderdag ) nog te vertrekken en Whistler voorlopig achter te laten. Ik nam de bus van 21.00 uur want zo kon ik nog een dag skiën en gezellig afsluiten. Dat betekende wel dat ik pas rond 23.30 in Vancouver arriveerde en toen moest ik nog naar het hostel lopen, ja ik zit weer in een hostel en dat gaat nu toch echt vervelen. Onderweg naar het hostel allemaal iritante semi-zwervers tegengekomen die allemaal een dollar moesten en mijn tas wel wilde dragen, dat laatste accepteerde ik maar want ik sleepte een kledingstas, skitas, en een rugzak met mee. Die idioot een paar dollar gegeven en toen eindelijk mijn bed in. Het is wel even omschakelen van het mooie huis naar een kleine kamer met twee stapelbedden erin maar goed je moet er wat voor over hebben. De wekker stond afgesteld op 6.45 uur want ik moest de bus van 8.30 hebben aan de andere kant van het water, ik zit nu namelijk in het centrum van Vancouver en de skibus vertrekt vanuit Noord-Vancouver, Een collega van mij heeft een kamer vrij in zijn huis dus wellicht kan ik daar naartoe verhuizen, dat zou wel ideaal zijn ik wacht nu nog op een antwoord van hem want wil eigenlijk vanavond nog even kijken of het wat is. Toen eenmaal de wekker ging was het zaak om zo snel mogelijk en zo stil mogelijk mijn kleren aan te doen en mijn spullen te pakken, na een snel ontbijt gingen we dan op weg naar de 'seabus' die je naar Noord-Vancouver brengt. Het is echter een aardige wandeling tot deze seabus en dus liep ik daar door het centrum van Vancouver met ski's,ski schoenen een rugzak en een helm, niet echt ideaal zeker niet omdat het pijpenstelen regende. Raincouver doet zijn naam weer eer aan want ook de berg regende het. Zo koud en kil als het weer was zo warm was het in de skihut waar alle snowboard en skileraren verzamelen. Iedereen gaf me gelijk een hand en stelde zich voor echt relaxt, er was ook een Nederlandse dame die ook full time skileraar is dus heb daar nog even mee lopen praten, het Nederlands praten ging echt moeizaam na bijna twee maanden Engels lullen. Toen iedereen aan het werk gezet was moest ik wat papieren invullen voor de belasting en voor mijn skipas en dat soort zaken, daarna liet Robert één van de managers mij alles zien wat voor mij van belang was. Dit was leuk en bovendien leerzaam want weet nu welke liften te pakken en welke niet en waar te zijn als er lessen zijn. Ik begin nu full time met het lesgeven in het kids camp, dit houdt in dat ik les ga geven aan 3-6 jarigen. Daarna mag ik naar de snowschool en mag ik privé en groepslessen geven aan kinderen boven de zes en volwassenen, Zoals vandaag met deze regen waren er weinig kinderen dus hadden veel leraren weinig te doen, je wordt ondanks dat je dan niet veel werkt toch voor minimaal vieruuruitbetaald, dat is natuurlijk wel goed geregeld. Cypress Mountain is wel kleiner en minder spectaculair qua skiën dan Whistler maar het komt de sfeer zeker ten goede. Ik ben dus echt blij dat ik deze keuze heb gemaakt en dat ik de kans heb gekregen om als skileraar te werken. Het ging dus allemaal wel heel snel en het was ook best vermoeiend om alles zo snel te verhuizen en gelijk ook te beginnen met het hele skileraar verhaal maar hier spreekt wel een vermoeid maar voldaan man. Het voldane gevoel komt vooral van de positieve indrukken die ik vandaag heb gekregen van Cypress Mountain en de mensen die er werken. Vandaag wil ik vroeg slapen want moet morgen al om 8.30 op de berg zijn hetgeen betekend dat ik om 7.15 de bus moet pakken in North-Vancouver. Morgen is dus mijn eerste echte werkdag hetgeen ik toch wel een beetje spannend vind maar heb er wel echt zin in.

Nog een leuk verhaaltje uit Whistler.

Op de dag dat ik vertrok hadden we nog twee Australische dames over de vloer die een kamer kwamen bezichtigen in het huis, er was namelijk een kamer vrij na mijn vertrek. Het waren twee leuke verschijningen en Brad en Louis trokken alles uit de kast om indruk te maken op de betreffende dames, dit scheen te lukken want ze wilden het liefst nog de zelfde avond intrekken. De twee dames blijven ook tot eind April en zo lang loopt de huur van het huis ook, ideaal dus. Jemma had echter weer iets aan te merken, ze had namelijk net mail contact gehad met twee Engelse jongens en gezegd dat ze welkom zijn om op het uitklap-bed te slapen als ze geen kamer kunnen vinden, deze jongens arriveren namelijk pas maandag. Ook had ze gezegd dat ze de vrije kamer mochten bezichtigen, deze jongens blijven echter maar tot midden Maart. Het lijkt me dus duidelijk dat de dames de voorkeur krijgen en dat ze zo snel mogelijk het huis in moeten want tijd is geld. Jemma vond dat we dat niet konden maken tegenover deze Engelse jongens want ze had net gezegd dat ze naar de kamer mochten kijken, na een felle discussie en wat tranen bij Jemma van iritatie was er nog niks beslist. Even later in de jacuzzi wisten de jongens mij te melden dat de dames morgen in het huis zouden zitten, en zo geschiedde de dames zitten in het huis en iedereen is blij. Ik voel me ook beter want mijn plek is nu meer dan ingenomen hetgeen voor financiële rust zorgt bij mijn ex huisgenoten.

Groeten vanuit Vancouver