Beste lezers,

Zaterdag ochtend was het dan zo ver ik mocht aan de bak, het weer was dramatisch slecht zodoende waren er ook minder kids dan normaal op een zaterdag wat mij de gelegenheid gaf om rustig te beginnen met lesgeven. Ik moest eerst nog wat papierwerk afhandelen en om elf uur was het dan eindelijk tijd om echt aan de slag te gaan. Ik geef nu les aan kinderen van drie tot zes jaar en dat was natuurlijk even wennen aangezien sommige geen idee hebben wat rechts en links is en andere juist weer wel een idee hebben van wat er moet gebeuren, dit vergt steeds een andere benadering envocabulaireom de boodschap duidelijk te maken. Gelukkig pakte ik het snel op en zag ik ook resultaat van mijn lesgeven, je geeft trouwens altijd met een heel stel les en iedereen heeft dan een beetje zijn eigen taak, de een bestuurt de lift de andere geeft instructies weer een ander zorgt dat het een beetje doorloopt. De kinderen worden in twee niveau's ingedeeld en de eerste twee niveau's blijven in de omheining en de andere mogen de echte lift op. Ik heb vooral met de echte beginners gewerkt de eerste dag hetgeen prima was. Omdat het vrij rustig was had ik vaak tijd om even te skiën, dit is natuurlijk nooit mis in de baas zijn tijd skiën. Het was echter heel mistig dus om nou te zeggen dat ik een goed idee heb waar ik heb geskied, nee. De eerste dag was al met al een succes. Bij thuiskomst in het hostel ging ik even aan de bar zitten om wat te eten en te drinken al snel kwam ik twee Nederlanders tegen en raakte al snel aan de praat, was allemaal zeer gezellig maar ging toch maar op tijd naar bed want de volgende dag moest ik er om zes uur weer uit.

De tweede dag op werk was wederom geslaagd, ik had het eerste uur vrij en die gebruikte ik gelijk maar om even te skiën samen met wat collega's. Het tweede en derde uur mocht ik kids les geven die al goed konden skiën en dus de echte berg op mochten, dikke bonus dus want dat betekend dat je zelf ook een beetje kan skiën. Eerst mocht ik samen met een Japanse leraar de berg op en zij deed een beetje voor hoe je les moest geven, dit was wel fijn. Het komt erop neer dat je vooral veel afstand moet maken met de kinderen en vaak van oefening moet wisselen om ze een beetje te vermaken. Het tweede uur mocht ik alleen lesgeven aan welgeteld één kind, een privéles dus. Het kind was zes jaar oud en dus kon je hem al dingen uitleggen en hij pikte het allemaal super snel op, aan het eind van de lesskiede hij al soort vanparallel terwijl hij eerst alles in de welbekende 'pizzapunt' deed, een goed resultaat dus. Daarna had ik weer een uurtje vrij omvervolgensweer les te mogen geven in de kinder wei. Drie kinderen die nog nooit hadden geskied waaronder één van drie jaar, niet echt een bonus op papier maar wel een uitdaging. Één van de kinderen had nog nooit geskied maar aan het eind maakte hij bochten en de volgende keer mag hij een niveau hoger, kind helemaal blij en papa aan de kant glom vond trots en vond dat wij als leraren 'awesome' waren, thanks dad! Het andere kind van vijf had er totaal geen zin in en lag alleen maar op zijn kont en wilde niet meer opstaan, dusmochtenwij hem hele tijd overeind hijsen, heel vermoeiend maar goed. Bij thuiskomst even gezellig wat gedronken met de twee Nederlanders die ik als Canada veteraan even wat tips heb gegeven aangezien zij net gearriveerd waren. Ook een kamergenoot van me en een andere gast kwamen erbij en uiteindelijk werd het een gezellige avond, ze hadden allemaal op Cypress geskied die dag dus was wel leuk om hun bevindingen te horen.

De twee dagen heb ik in Whistler doorgebracht want ik had twee dagen vrij, ik moest nog wat zaken regelen daar en wat geld ophalen. Natuurlijk was het ook vooral om al mijn vrienden daar weer te zien en gezellig wat te drinken en te eten en last but not least: skiën. Dat laatste was een drama want de pistes waren één grote ijs plaat, het lijkt erop alsof ik het beste van het seizoen heb meegemaakt daar, lucky me! Ik ben nu net terug van twee dagen Whistler en heb nu vijf dagen werk voor de boeg, waarschijnlijk ga ik donderdag een huis in waar ik samen met een collega kom te wonen en nog twee gozers, dit is in North-Vancouver dus dichter bij werk. Dan komt er een einde van het hostel leven en dat is maar goed ook want ook al is het vaak gezellig is het toch vooral onrustig.

Groetjes vanuit Vancouver.