Uitgebreider verslag van gisteren.

Gisteren dus aangekomen in Whistler. Er is hier echt super veel sneeuw gevallen en het zonnetje scheen. Ideale omstandigheden dus. Toen eenmaal aangekomen in het hostel kwam ik op mijn kamer James tegen, we raakte al snel aan de praat over van alles en nog wat. Hij is hier voor de 2e keer en heeft een baan als snowboard leraar, alleen nog geen plek om te wonen dat schijnt hier soms nog een beetje moeilijk te zijn. Na een tijdje gepraat te hebben vroeg hij of ik zin had om hem die avond te vergezellen naar een house party op het complex waar alle staff housing is gevestigd. Natuurlijk stemde ik in en dus gingen we na het eten met de bus op weg naar het feest. Enige jammere was dat we op 3 minuten na de 2e bus hadden gemist dus moesten we best lang wachten in de kou, want dat is het hier wel, koud. Daar aangekomen gingen we even naar een vriend zijn kamer. Aldaar trof ik 5/6 man aan die natuurlijk weer een drankspel aan het doen waren, maar vooral ouwehoeren. Het waren hoofdzakelijk Engelsen en een jongen uit Australië. Toen even later gingen we naar een ander blok van staff housing want daar was dan het feest. Het feest zelf stelde niet veel voor het was vooral gezellig wat drinken samen. Sommige namen dat vooral dat laatste het drinken heel serieus want het blijven natuurlijk wel Engelsen (het merendeel was Engels). Ik kende daar dus niemand dus dat was wel even wennen maar al snel raak je aan de praat met iedereen. Where you from, have you found a job yet, en whats your name bleken de meest populaire vragen vanavond. Ik heb dus nog geen job en ook geen permanente verblijf plaats want moet eerst maar eens die cursus halen en kijken wat daarmee de mogelijkheden zijn. First things first zeggen ze hier dan. Rond 12 uur keerde we huiswaarts want we moesten de bus nog hebben. Het is namelijk zo'n 25 -30 met de bus van hostel tot centrum en andersom. Toen heel erg snel gaan slapen want was echt gesloopt. Mama om je gerust te stellen niet door alcohol maar gewoon door de drukke dagen en tijdsverschil. Vandaag ga ik even ski's regelen en kijken waar ik moet zijn voor de cursus morgen en nog belangrijker hoe ik aan mijn lift pas kom. Ook maar eens wat te eten halen voor vanavond want is nu wel een keer tijd om te koken. Als alles een beetje vlot verloopt ga ik misschien nog wel even de berg op om even het gevoel te krijgen. Morgen begint het pas echt en dat besef begint nu wek te komem, dat het nu echt begonnen is en dat zorgt voor een gezonde dosis spanning over wel of niet een baan vinden en dat soort zaken. Maar daar moet ik me maar niet te druk over maken want het wijst zichzelf allemaal wel. Morgen voor jullie dan zal ik weer wat typen en ook wat foto's maken en erop zetten want het is hier echt schitterend.

Joris.

Overgangsetappe.

Vandaag een overgangsetappa van het vlakke (vancouver) naar Whistler ( bergen). Na een rustig begin van de dag met uitgebreid ontbijt verliet ik het hostel in Vancouver om deze om te ruilen voor het hostel in Whistler. De reis duurde zo'n 2.5 uur, hetgeen zeker geen straf was want was het mooi. De grote oceaan, bergen, sneeuw alles kwam voorbij. Toen in het hostel aangekomen wat trouwens echt super mooi is kennis gemaakt met één van mijn kamergenoten. Hij heet James en komt uit Engeland. Hij nodigde me gelijk uit om met zijn vrienden wat te gaan doen vanavond, was echt super gezellig maar ben nu echt helemaal leeg want is 01.15 uur lokale tijd. Ik hou het hier even bij en morgen ochtend/middag komt er een uitgebreider verslag, sorry voor de weinige woorden.

Joris

laatste dag in Vancouver.

Allereerst bedankt voor alle leuke en hartverwarmende reacties, het verbaast me hoeveel er gekeken wordt naar mijn blog.

Vandaag had ik een rustdag gepland. Behalve de afspraak bij de bank om 10.00 uur en even een buskaartje halen voor morgen stond er verder niet veel op het programma. Sommige mensen houden van rust andere de Micheal Boogerdjes van deze wereld kunnen er maar moeilijk mee omgaan, zo ook ik. Het helemaal niets doen en een beetje dvdtjes kijken is niet aan mij besteed zeker niet overdag. Gelukkig waren Julian en Tim op skype dus konden we even lekker ouwehoeren en beetje bijpraten. Toen moest Tim zoals wel vaker weg naar iedereen raadt het al naar: 'de vrouw'. Even punten scoren, altijd belangrijk heeft papa me geleerd. Dat was ook gelijk het sein voor mij om nog even wat te gaan doen: het busticket regelen. Dit moest aan de andere kant van dit gedeelte van Vancouver gebeuren en dus namen we inplaats van de benenwagen dit keer de Skytrain. De skytrain is een soort metro, het is goedkoop en super snel, om de 2 minuten komt er zo''n ding voorbij. Ik was echt verbaast dat het openbaar vervoer zo goed werkt want normaal ben ik er niet zo kapot van maar dit is echt top. Toen eenmaal aangekomen op de plek van bestemming was gelijk duidelijk dat dit dus de mindere kant was van Vancouver, grauwe gebouwen en een gruwelijk lelijk station verraden dat je hier 's avondslieverniet gezien wordt. Maar het bus ticket was binnen no-time binnen en dus konden we voldaanhuiswaartskeren. Het was inmiddels zo rond de klok van vieren en dus ben ik op mijn gemak het laatste stuk naar huis gelopen. Bij thuiskomst ging ik proberen om geld over te maken van de boerenleenbank naar TD Canada Trust bank. Dit scheelt me geld want nu moet ik steeds 2$ betalen voor pinnen enüberhauptis het handig om wat geld op een Canadese pas te hebben. Maar natuurlijk ging dit niet in één keer goed want één of andere code was incorrect, bovendien kon ik niet inloggen op de site van de Canadese bank. Dus ik maar terug naar de bank, gelukkig zit er eenvestiging hier om de hoek dus dat was een meevaller. Aldaar heb ik een nieuwe code gekregen voor het internet en heeft hij nog eens alle gegevens genoteerd om te kunnen internetbankieren. Bij terugkomst lukte het nog niet. Ik had in totaal 2 codes 004 en 94000, nu was ik er al achter gekomen dat deze achter elkaar moesten maar alsnog deed de Rabobank moeilijk. Na even zoeken bleek dat er een extra 0 voor moest. Gelukkig snap ik nu alles met de bank maar heeft wel even geduurd. Toch nog wat geleerd op deze 'rustdag'. De vrouw bij de bank moeder van een dochter van mijn leeftijd was trouwens heel geïnteresseerd in mijn verhaal en ging ook hele verhalen vertellen terwijl ze gewoon bezig was met werk. Ik vind dat wel mooi die interesse, dit zorgt ervoor dat je je snel gemakkelijk voelt bij dingen regelen omdat iedereen zo behulpzaam is. Ze vond mijn accent schattig 'it sounds British, itc cute'. Ik lig wel goed in de markt bij moeders merk ik de laatste tijd, maar of ik daar nou zo vrolijk mee moet zijn? Zit hier nu in de kantine en iedereen loopt hier van alles te koken in de gemeenschappelijke keuken, ikzelf heb daar nog geen zin in gehad. Dat soort dingen doen we wel in Whistler want daar gaat het immers pas echt beginnen. Meer over Whistler in het volgende verslag dan komen er ongetwijfeld ook weer wat mooie foto's.

Groeten vanuit Vancouver.

Eerste dag in een wit Vancouver.

Beste lezers.

Vandaag de eerste echte dag gehad in Vancouver. De dag begon vroeg want on 6.00 uur lokale tijd was ik klaar wakker. Ik was vandaagverrassend fit en vol energie om dingen te regelen.Ik zit hier trouwens in downtown Vancouver dichtbij alle grote winkels dus dat is absoluut gunstig. Alles is hier in downtown op loop afstand. Zo ook de introductie vandaag, na 25 minuten lopen door een dik pak sneeuw kwam ik aan op het s.w.a.p (students working abroad program) kantoor. Tot mijn grote verrassing werd ik ontvangen door een Nederlandse jonge dame, nooit verkeerd natuurlijk. Na een beetje gepraat te hebben met de beste dame kregen we een introductie over van alles en nog wat onder andere over: werk, huisvesting, solliciteren, geldzaken en we moesten een S.I.N nummer aanvragen dit nummer heb je nodig om geld te kunnen ontvangen. Er waren zo'n 20-30 man daar allemaal rond mijn leeftijd dus ben zeker niet de enige die de stoute schoenen heeft aangetrokken en naar Canada is gekomen. Sommige van die gasten hadden zelfs al een baan veelal in Whistler. Sommige van die boys and girls zal ik dus nog wel tegenkomen. De introductie was best leerzaam en zorgde ook voor enige geruststelling want ze helpen je daar echt goed. Zo was er een meisje dat net was ontslagen en die kreeg dan uitgebreide hulp bij het zoeken naar nieuw werk. Dit soort dingen zijn wel fijn om te weten want soms heb je echt het gevoel dat je er wel heel alleen voor staat, dat is na vandaag wel minder. Na de introductie ben ik naar de bank gegaan om een rekening te open, helaas waren er al 12 van die andere kids dus nu moet ik er morgen heen om 10.00 uur. Daarna nog naar de telecom-winkel gegaan om een mobiele telefoon en nog belangrijker een canadees nummer te regelen. Dit heb ik gedaan en voor 75$ heb ik een prima nokia telefoon en 50$ credit erop, wel moet ik hem elke maand bijvullen met 10$ om dit krediet te houden. Ik werd geholpen door een Chinees die zeer gebrekkig Engels sprak, het was dan ook te danken aan zijn collega's dat ik toch nog een goede deal kreeg en allemaal kortingen want zelf haf hij er weinig kaas van gegeten. Ik moest trouwens ook kiezen tussen een Vancouver of een Whistler nummer want ze hebben een heel raar systeem hier met local calls en long distance calls. Ik heb voor Whistler gekozen omdat ik toch vind dat je altijd van het positieve moet uitgaan. Nu ben ik wel bang dat mijn grote Chinese vriend toch een Vancouver nummer voor me heeft geregeld maar dat zal allemaal wel weer om te zetten te zijn. Toen heb ik even wat gegeten en ben ik richting huis gegaan. Dit verliep niet echt soepel want raakte een beetje de weg kwijt, hetgeen niet gek is want alleslijkthier op elkaar en om de 100 meter heb je weer een kruispunt. Toen werd ik opeens aangesproken: 'are you lost sir?' waarop ikantwoordde: 'Yes I'm very lost' waarop de beste man mij de goede kant opstuurde. Echt lachen dat mensen je hier uit het niets helpen. Toen ik eindelijk weer op het hostel was na een lange wandeling door de inmiddels natte sneeuw wilde ik even achter de laptop maar helaas batterij nagenoeg leeg. Mocht ik dus weer de stad in en wel helemaal naar de andere kant waar ik net vandaan. kwam om een plug in te kopen voor mijn opladers, de plug in die ik van thuis had meegebracht bleek helaas ongeschikt. Na de nodige bakken koffie ging ik weer op pad. Gelukkig wist ik deimmensgrote media zaak in één keer te vinden. Alle verkopers werken daar trouwens overduidelijk op provisiebasis, want als je dan iets van ze koopt moet er gelijk eenstikkerop met de verkoper zijn naam zodat hij weer punten scoort wel lachen om te zien. De prachtige sneeuw van de ochtend maakte gedurende dag steeds meer plaats voor natte sneeuw en zelfs regen, dit maakte de laatste wandeling toch iets minder aangenaam. Morgen ga ik dus naar de bank en ga ik even de bus regelen die mij naar Whistler moet brengen. In Whistler zal een hoop duidelijk worden over mijn kansen om te werken als Skileraar dus ben zeer benieuwd en excited om er naar toe te gaan. Het is hier nu 19.00 uur maar de ogen beginnen toch echt al dicht te vallen, lange leven de free coffee hier! Als het te lang is geworden let me know dan volgende keer een wat bondiger verslag.

Lots of love from Canada.

Joris.

Ik ben er!

Beste lezers.

Ik ga het kort houden want ben nu al 26 uur lang op de been. De reis is voorspoedig verlopen en alles ging zeer vlot. Behalve dan het laatste gedeelte de imigration. Daar moest ik zijn om mijn holiday working VISA op te halen. Dit visum geeft recht op een jaar lang verblijf in Canada en je mag er bovendien bij werken. Al met al duurde dit grapje 2.5 uur maar gelukkig bezit ik een engelengeduld dus was dat geen probleem. Nu aangekomen op het hostel na een lekkere wandeling door dit gedeelte van Vancouver. Ik slaap op een kamer met 4 man, het is allemaal vrij 'basic' maar prima in orde. Verder hebben ze een paar gemeenschappelijke ruimtes waar je een beetje kan relaxen. Morgen heb ik de introductie van de reisorganisatie en ga ik wat dingen regelen zoals eenCanadees telefoonnummer. Ik ben nu vooral opgelucht dat het eindelijk zover is en dat ik goed ben aangekomen. Ik ga nu echt slapen en ik zal morgen wel weer wat op deze site zetten.

Joris.

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Joris