Gemiste kansen
Beste lezers,
Vandaag was de dag na het mislukken van het krijgen van een kamer, ik kon er niet echt mee zitten en ben vol goede moed weer doorgegaan. Er stond namelijk weer eenbezichtiging op het programma deze keer met meerdere personen. Dit was om vier uur, dit gaf mij voldoende tijd om even rustig op te staan goed te eten en boodschappen te doen. Maar vooral het communiceren met Nederland nam veel tijd in beslag. Om vier uur gingen we erheen en wat bleek: een uur voor ons had iemand anders het alweer genomen. Lekker klote want hier had ik dus de hele dag op gewacht, het was bovendien een goed huis op een goede plek. We zijn nu trouwens met zijn drieën naar een huis/kamer aan het kijken, dit trio bestaat uit: Brad ( mijn kamergenoot ), Jemma en ik. Jemma is een Australische dame, al is dame eigenlijk een groot woord want om nou te zeggen dat ze echt aantrekkelijk is of veel van een vrouw weg heeft, nee. Maar goed ik geef haar maar het voordeel van de twijfel. Vanavond weer uitstekend gegeten en zelfs afgesloten met een typisch Australisch desert, iets met mars repen en rijst. Daarna beetje gekaart en een paar biertjes genomen om de betere pil(len) van de laatste dagen weg te spoelen. Plan voor morgen is het zoeken van een kamer want dat is nu echt het belangrijkste, de skischool heeft desollicitatievoor ski leraar met twee dagen verlengd dus krijg nu waarschijnlijk pas weer later uitslag van mijnsollicitatie. Nu kan ik me wel druk gaan maken maar heeft weinig zin lijkt me laten we eerst maar eens een kamer vinden. Mijn excuses voor de weinig spectaculaire verhalen de laatste dagen maar zit nu in een fase dat een aantal dingen gewoon geregeld moeten worden voordat het feest kan beginnen. Hopelijk morgen goed nieuws en een meer spectaculair verhaal,waarschijnlijk ga ik morgen maar weer eens de kroeg opzoeken want dat is alweer te lang geleden.
Groeten vanuit Canada.
Joris
Rustig dagje in Canada.
Beste lezers,
vandaag stond er niet veel op het programma behalve dan het ophalen van deski schoenen.Ik heb dan ook voor het eerst enigszins uitgeslapen wel tot 10.00 uur. Toen lekker ontbeten en een beetje de mailtjes gecheckt en dat soort ongein. Ik had gister avond nog een sms verstuurd dat ik de kamer wilde hebben. Ik kreeg als respons dat de huisgenoten van hem er nog niet uit waren wie er nou mocht intrekken, er waren immers meerdere gegadigden. Ik kreeg in de avond antwoord wist hij mij te vertellen, het was dus echt eeen dag van wachten. Ook wacht ik nog steeds op de skischool betreffend de ski leraar baan, ik heb echter het vermoeden dat de reactie niet lang meer zal uitblijven. Ik was gisteren zeer positief over de kamer en had ook het gevoel dat ik hem zou krijgen want die signalen kreeg ik, het lot heeft echter anders bepaald. De andere huisgenoten ( twee Duitsers ) die ik niet had ontmoet hadden toch liever een andere. Best jammer maar life goes on. Morgen ga ik met mijn kamergenoot Brad en nog iemand een kijkje nemen in een huis voor 6 personen we moeten er dan dus nog wel 3 bij vinden maar dat is hier het probleem niet. Ik heb eerlijk gezegd weinig problemen met het missen van de kamer en zie het als een onderdeel van het hele avontuur, maak je dus ook maar geen zorgen. Dit zijn niet echt de meest spectaculaire dagen maar dat vind ik niet erg want de laatste tijd was zeer hectisch, een beetje rust is dan ook welkom. Wel steekt het enigzins dat ik nog niet de berg opkan want heb nog geen seizoens pas, mocht ik namelijk de job krijgen dan krijg ik er een gratis. Ik kan er nu wel eentje kopen en later het geld terug krijgen maar stel dat ik de job niet krijg dan zit ik met die peperdure pas. Ik heb de dag gevult met bellen naar hetthuisfront en het doen van de was. De droger van het hostel heeft duidelijk zijn beste tijd gehad want alle kleren waren nog half nat maar goed. Ben nu heel erg moe van eigenlijk niets doen dus ga maar eens slapen. Morgen nog een rustige dag en overmorgen krijg ik hoogstwaarschijnlijk uitsluitsel van de ski school. Owja morgen ga ik wel kijken naar het huis dus daarover morgen weer, hopen op meer geluk.
Groeten uit Canada.
En Jules ik heb die Jägermeister niet meer, volgens mij heb jij daar hoogstpersoonlijk voor gezorgd!
Sinterklaas in Canada.
Groeten vanuit Canada.
Lets get starting.
Na een beetje een rustdagje gisteren waar ik met mijn 2 Australische vrienden even het dorp in ben geweest om wat te eten en beetje rond te kijken naar ski's en dat soort dingen. We hadden alle drie best een kater, vooral zei want na de avond stappen hadden zei het nog nodig geacht om een fles whiskey naar achteren te tikken. Pav deOekraïenseAustraliër had die dag nog eenseizoenkaartgekocht voor het gebied schade: 1800 Canadian dollars. Ik wacht eerst maar op werk want als skileraar krijg je hem gratis of tenminste aanzienlijk goedkoper. Die gozers spenderen trouwens sowieso geld alsof hun leven er van af hangt. Brad mijn maat van de kamer koopt gewoon even skischoenen van 525$. Ik snap er geen drol van maar goed ik blijf lekker Nederlands en ga voor de goede dealtjes. Zo heb ik vandaag ook een paar ski's gekocht, 2e hands alsnog 250 dollars maar voor Whistler begrippen is dat een schijntje. Een ander voordeel van het via via kopen is dat je geen belasting betaald want dat zit hier dus niet bij de prijs in. Dus als er staat 400$ dan is het vaak veel meer, kom je dus toch vaak van een koude kermis thuis. Moet nu alleen nog even schoenen hebben maar dat komt allemaal op zijn tijd. Ik kan me die tijd veroorloven want er ligt wellicht iets moois in het verschiet: een baan als skileraar. Ik ben namelijk vandaag naar het employment centre geweest en tot mijn grote verbazing trekken ze weer ski leraren aan voor rond de kerst. Je krijgtgegarandeerd24 dagen werk dus dan kunnen we weer even vooruit. Ik hetgesolliciteerdvia internet want zo gaat dat hier, nu hoop ik dat ik wordt uitgenodigd voor een gesprek. Brad en ik hebben besloten om ook apart te gaan zoeken naar onderdak want samen blijkt heel moeilijk te zijn omdat er maar weinig hele kamers, of 2 kamers over zijn. De markt waar we nu in moeten vissen is de markt van de shared rooms, de naam zegt het al je deelt dan een kamer met een paar mensen. Ik vind dat juist een leuk en gezellig idee en dus zijn we nu druk aan het zoeken. Ik heb zelfs al een afspraak morgen om ergens te komen kijken. Het is een kamer met 4 man en allemaal boys die hier net als ik 'the season' doen. Het is echt op een toplocatie in Whistler Creekside, hier heb je een eigen gondel naar boven en supermarkt enzo. Ook is het maar 5-10 minuten naar het centrum van Whistler. De prijzen variëren hier van 550 tot ski high en deze kost me 600 per maand. Ik moet dus wel echt gaan werken maar dat is ook absoluut wat ik wil. Het gaat dus eigenlijk allemaal heel goed en het gaat nu echt beginnen, lets get this show on the road zeggen ze hier dan. Morgen gaat Brad de mountain op ik blijf thuis het huis bezichtigen. Op het moment van schrijven heeft hij nu ook iets gevonden dus het gaat echt lekker hier. Morgen weer met Pav en Brad de pub in dus dat wordt weer lachen. Daardoor wel misschien vertraging met het updaten van de site. Ik heb de fotocamera ook weer opgeladen dus zalbinnenkortwel even wat op de site zetten, want wat is het hier toch mooi. Vandaag een heldere zonnige dag en dan zie je pas hoe uniek het hier is, Ok genoeg over de mooie plaatjes. Ik heb vandaag nog meer heugelijk nieuws gekregen en dat is dat Boy een goede maat van mij een retourticket gekregen heeft naar Vancouver. Heb ik eindelijk weer iemand om Nederlands mee te lullen en om ouderwets te ouwehoeren natuurlijk. Ik heb trouwens wederom van anonieme bronnen vernomen dat de opkomst in de stad wat tegen viel, dit moet toch echt veranderen. Tevens heb ik ook vernomen dat de heer Joris Daniels weer lekker bezig was, keep up the good work!
Vrienden, Vriendinnen Familie bedankt voor het lezen en tot snel.
Groeten uit Canada.
En veel plezier met de Sint.
Verslag dag 3 en 4 van de cursus.
Beste lezers,
Wegens slecht internet en weinig tijd heb ik de laatste 2 dagen niets kunnen publiceren, mijn excuses. Ik begreep uit de reacties op mijn vorige verhaal dat sommige mensen mijn verhalen al hebben opgenomen in hun routine, dit is natuurlijk een groot compliment.
Dag 3 van de training.
Na de eerste 2 dagen van training die niet geheel naar wens verliepen brak dan eindelijk dag 3 aan. Dit was de dag waar alles beter zal gaan had ik mezelf verteld en dat bleek dan ook zo te zijn. We hadden weer de vriendelijke vrouw van dag 2 als instructeur dus dat was een bonus, de idioteinstructeurvan dag 1 had in zijn vrije tijd een lelijke smal gemaakt en kon de cursus geen vervolg geven, lullig voor hem beter voor ons. Op dag 3 gingen we meer echt bezig met het les geven en de tactieken en vaardigheden die daarbij komen kijken. Het was dus veel stil staan en luisteren, niet echt ideaal want hetsneeuwdede hele dag en het was waterkoud. Ik moest zelf ook even een lesje geven in het stoppen, dat ging allemaal prima en ze vond dat ik vandaag stukken betee bezig was. Dus ik voelde me weer helemaal goed en ik vind het lesgeven ook echt leuk om te doen. In mijn groep zit trouwens een zekere Harry uit Engeland enelkedag heeft hij andere ski's, geen van deze ski's voldoet echter aan zijn strenge eisen. Echt geweldig om te zien hoe hij er altijd over loopt te zeuren en zijn ski's de schuld geeft van zijn eigen falen. De instructeur barst nu ook elke keer in lachen uit als Harry weer begint over zijn schoenen of ski's. De dag werd afgesloten met een lekkere afdaling naar beneden als beloning van al het harde werk van die dag. Bij thuiskomst even lekker gekookt en daarna even wat tafelvoetbal en biljart gespeeld met een kamergenoot, een Australiër en hij heet Thyler. Hij is al 8 maanden op reis en was hier voor 2 dagen om even te snowboarden. Natuurlijk werd hier ook een biertje bij gedronken en al snel kwamen er wat andere mensen bij, veel gezelligheid dus in het hostel. Brad mijn andere kamergenoot was er ook en hij blijft hier ook nog een week maar wil langer blijven, wellicht dat we samen wat gaan zoeken hier. Hij is ook from down under en 19 jaar. Om half 11 vielen de ogen dicht dus ging ik maar mijn bed opzoeken. Ik wilde nog een verhaaltje tikken maar internet lag eruit. Ik koos eieren voor mijn geld en ben lekker gaan slapen.
Dag 4.
Ik ben denk ik nog nooit zo grappig wakker geworden als gisteren. Thyler en een andere gast genaamd Pavlo, 'Pav' voor vrienden waren wezen stappen. Het was blijkbaar een zware avond geweest want 'Pav' lag op de grond te slapen met zijn jas als kussen. Om 7 uur stond ik op en ook hij werd een soort van wakker omvervolgensnaar zijn bed te strompelen met zijn broek op de enkels. Na zo'n top begin kan je dag alleen maar goed zijn en dat was hij ook zeker, maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen. We kregen vandaag een andere instructeur genaamd Glen, echt een top gozer. Alles wat hij deed was duidelijk en hij bracht het met een zekere rust in zijn stem die je gelijk goed deed voelen. We mochten eerst even een beetje skiën want praten doen we later wel. Na een beetje lekkergeskiedte hebben gingen we met het echte werk aan de slag: lesgeven. Iedereen moest een les geven in een onderdeel van het skiën. Iedereen deed dit trouwens vrij goed behalve Gordon een oudere man die nog zijn diploma wilde halen om zijn eigen kinderen te helpen. Een hele aardige man trouwens die eigenlijk nog steeds een kind is hetgeen voor grappige situaties zorgt. Alle vooral mannen zijn hier trouwens wel in voor een praatje in de lift ongeacht of ze je kennen of niet. Ok back to business, ik moest als laatste en het ging allemaal goed. Hij vond dat ik niet heel veel zei maar wat ik zei was 'spot on'. Om één uur was de dag alweer voorbij en gingen zij in beraad en papieren invullen. Gordon en twee dames en ik gingen even lunchen om vervolgens nog even te skiën. Even weer lekker hard gaan, heerlijk! Toen om drie uur de teugweg ingezet. Om vier uur moesten we ons melden voor de diploma uitreiking. We hadden echter nog even tijd dus doken we de Irish pub in, iedereen dronk bier ik cola want je moet hier dus 19 zijn. Om vier uur precies kwamen we aan op de 'prijsuitreiking'. Ik was nogal nerveus maar toch wel zeker van mijn zaak want de laatste twee dagen gingen echt lekker. Ik kreeg dan ook mijn diploma! Dit betekend dat ik les mag geven aan beginners. Bij thuiskomst even gedoucht en daarna weer naar de ' games room' om even te poolen. Al snel kwam het idee om even naar de stad te gaan en ik trok de stoute schoenen aan en ging mee. Ik mag officieel nergens binnen komen en drinken maar gelukkig deden ze niet moeilijk. Echt een top avond gehad met Brad en Pav en een andere Australische dame. Voor Joris Daniels: een dikke 8. Brad en ik hebben het idee opgevat om samen iets proberen te huren hier, dus vandaag maar even zien hoe het gaat. Ook ga ik proberen om de ski school te bereiken om te vragen of ze me willen hebben. Dit verslag is aardig uit de klauwen gelopen maar dat krijg je met al dat al dat achterstallig onderhoud.
Groeten uit Canada.
PS: voor alle boys, ik verwacht een betere opkomst in de Creas zaterdag want afgelopen zaterdag was een schande.
De kunst van het skiën.
Beste lezers,
de dag begon weer vroeg vandaag, om kwart voor zeven zat ik al aan het ontbijt. Ik was nog steeds aardig moe want gisteren heb ik toch nog maar mijn huiswerk gemaakt voor de les van vandaag. Wederom de bus van 7.18 gepakt, dus rond kwart voor acht was ik al present onder aan de berg. Ik moest mijn ski's even ruilen want die ik had waren niet geschikt voor de training. Dat gedaan hebbende moest ik alsnog een goed kwartier wachten tot de lift eindelijk begon te draaien. Gelukkig kwam ik snel iemand uit mijn groep tegen en raakte al snel aan de praat over de dag ervoor, conclusie: het is allemaal wel veel om te onthouden en ook zij was een beetje 'confused'. Ben dus niet de enige die de eerste dag als zeer intens heeft ervaren. Eenmaal boven twee afdalingen gepakt door de dikke poedersneeuw, er was namelijk 31cm verse sneeuw gevallen. Tot de knieën stond ik in de sneeuw echt een leuke ervaring. Ook lekker om even te skiën zonder toezicht. Toen begon de les en goddank kregen we vandaag een andere instructeur. Een vrouw en ze heet Donie, heel aardig en duidelijk. De eerste afdaling mochten we gewoon even lekker onze gang gaan maar wel met duidelijke punten waarop je moest letten dit was leuk, so far so good. Daarna gingen we oefenen om beginners les te geven, iedereen vond dit saai en dat was het ook best wel. Maar ook was het nog best lastig want je moest op hele lage snelheid toch technischemanoeuvreszien te maken. Dit viel me aan het begin zwaar maar later ging het beter. Wel blijf ik het probleem houden dat ik te smal op de ski's sta en dat ik daardoor niet alles kan doen zoals zij dat willen, op de Canadian way. Op een gegeven moment zegt ze: ' je hebt zeker in europa leren skiën, nou vergeet dat maar snel want zo ga je de cursus niet halen'. Ok steek die maar in je zak. Het komt er dus op neer dat ik mijn systeem compleet moet resetten hetgeen niet direct lukt en datfrustreertenorm. Ik wil ook gelijk alles perfect hebben en dat gaat soms eenmaal niet maar dit accepteren gaat niet zo snel bij mij. Ik moet dus even de spirit terug vinden en morgen weer fris beginnen want het moet en zal beter gaan. De kunst van skiën vergt dan ook geduld, maar het komt zeker goed. Genoeg over de training en ik hoop dat ik jullie morgen kanvoorzien vaneen wat rooskleuriger verslag van dag drie van de training. Morgen hebben we ook geen theorie les dus ben ik eindelijk weer eens op tijd terug in het hostel, misschien kan ik zelfs nog even bellen met thuis want dit is er de laatste dagen niet van gekomen en dat vind ik jammer. Ik heb voor mezelf ook al een beetje bedacht wat ik hierna ga doen mocht er hier geen baan zijn als skileraar maar dat komtvanzelfwel als het zover is. Wederom bedankt voor alle reacties en vind het echt super dat er zoveel mensen de moeite nemen om te reageren, het doet me ook veel deugd om alle reacties door te nemen. De foto's laten trouwens nog even op zich wachten want de internet verbinding is de laatste dagen slecht dus duurt het uploaden heel lang.
Groeten vanuit Canada..
Joris
De eerst stappen tot skileraar.
Joris
Warmdraaien.
Vandaag was de dag voordat mijn cursus van start gaat. Dus moesten er weer een paar dingen geregeld worden, een skipas voor de 4 dagen en ski's en schoenen en een helm. De dag begon vroeg want om 7uur/half 8 was ik weer wakker en zoals jullie weten lag ik er pas laat in. Een beginnende hoofdpijn was dan ook mijn beloning. Toen heel rustig aan gedaan en een beetje op de laptopgecommuniceerdvia msn. Toen was het daar alweer avond toch een gek idee. Rond een uurtje of half 11 ben ik naar Whistler Village gegaan om alles te regelen, eerst langs de bank om wat cash te halen want mijn pinpas werkt niet overal even soepel. Vervolgends ben ik langs de skischool informatie geweest en aldaar mijn skipas opgehaald en wat informatie ingewonnen over waar te zijn en wat te doen morgen. Ook nog even wat boodschappen gedaan om vervolgends de ski's te huren, dit ging allemaal heel vlot en werd ook geholpen door een vent die ik gister heb leren kennen. Alleen toen moest ik betalen want soepel leel te verlopen tot ze vroegen om een creditcard, die heb ik niet. Dus zij helemaal moeilijk doen en verhalen ophangen over dat als je ski's gestolen worden dan willen we financiële zkerheid hebben. Uiteindelijk heb ik mijn rijbewijs afgegeven en heb ik de ski's binnen. Toen maar weer terug gegaan naar het hostel om alles terug te brengen en me klaar te maken om toch nog even te skiën. omdat het hier nog vroeg in het seizoen is gaan de meeste liften om 3 uur al dicht, dus ik moest even haast maken. Toen ik in de rij stond om een dagkaartje te halen kwam een vent naar me toe of ik die van hem wilde overnemen voor 20$. Dit vond ik wel prima want normaal zijn ze duurder. Een meevallertje dus. Het skiën was echt heerlijk en de omstandigheden waren dan ook prima, de sneeuw was niet zo goed als gister heb ik me laten vertellen maar alsnog kon je er prima om uit te voeten. Heb denk ik 5/6 afdalingen gedaan en toen gingen de liften weer dicht, het gevoel is goed en het kan natuurlijk alleen nog maar beter worden. Morgen staat de cursus op het programma en ben benieuwd wat het me gaat brengen, ik weet er vrij weinig over dus laat het allemaal maar lekker gebeuren. Wel weet ik dat ik morgen de hele dag mag skiën en dat zie ik als een voorrecht want wie staat er eind November nou alweer op de ski's?. Ik kijk dan ook heel erg uit naar de komende 4 dagen en wie weet wat daarna wat moois er nog in het verschiet ligt. Bij thuiskomst van mijn eerste ontmoeting met Whistler Mountain had ik echt zware koppijn dus ging ik maar even liggen op bed, dit even liggen liep een beetje uit de hand want om half 10 werd ik pas weer wakker. Ben toch nog even naar beneden gegaan om even wat eten te maken: omeletten. Nu heb ik nog even dit verhaal getypt en dan is het ook mooi geweest voor vandaag het is inmiddels 23.00 uur. Ik lig trouwens bij nog 2 andere op de kamer, een Belgisch (Frans sprekend) en die liggen alweer lang en breed te slapen dus moet even stilletjes aan doen, ik vind dat wel een nadeel dat je altijd maar rekening moet houden daarmee, want het liefst doe jeevenhet licht aan en leg je alles mooi klaar voor morgen, maar goed elk voordeel heeft zijn nadeel. Groeten uit Whistler,
Joris.